( 1 ) خطبهء پيامبر ( ص ) به هنگام تزويج فاطمه با على ( ع ) ( 2 ) در مناقب ابن شهر آشوب آمده است . « پيامبر در تزويج فاطمه بر منبر نشست و خطبه‌اى ايراد كرد . » اين خطبه را يحيى بن معين در امالى و ابن بطه در الابانه ، به سند خود از انس بن مالك ، به صورت مرفوع ، روايت كرده‌اند . وى گويد : « ما اين خطبه را از قول امام رضا ( ع ) روايت مىكنيم . » ( 3 ) نگارنده : اين خطبه در روايت مناقب خلاصه‌تر است و ما در اينجا آن را از روايت كشف الغمه نقل مىكنيم : « سپاس خداى را كه به نعمت ، مورد سپاس و ستايش است و به قدرتش مورد پرستش ، و در حكم‌روايىاش مطاع و فرمانبردار و بدانچه در نزد اوست مورد رغبت و ميل همگان . آن كه از عذابش همگى ترسانند و فرمانش در آسمان و زمين روان است . آفريدگان را به قدرتش آفريد و به احكام خود آنان را متمايز ساخت و به دين خود آنان را عزت بخشيد و به پيامبر خويش محمد ( ص ) گراميشان داشت . » ( 4 ) به راستى كه خداى پيوند از طريق زناشويى را نسبى جديد و به صورت امرى فرضى قرار داد و رحمها را بدان آميخت و همگان را بدان ملزم ساخت ، و اين گونه فرمود : اوست كه از آب ، بشرى آفريد و آن را نژاد و پيوندى قرار داد و پروردگار تو تواناست . پس فرمان خدا به حكم او مقدرى مدتى و براى هر مدتى نوشته‌اى است . هر چه را كه خدا خواهد محو و هر چه را كه خواهد ثبت مىكند و اصل تمام كتابها نزد اوست . من شما را گواه مىگيرم كه فاطمه را در برابر 400 مثقال نقره به عقد ازدواج على در آوردم .